PROJEKTANCI | Sebastian Herkner

Sebastian Herkner (ur. 1981) studiował wzornictwo przemysłowe na uczelni HfG Offenbach University of Art and Design. Już w trakcie studiów skupił się na projektowaniu przedmiotów i mebli, doskonaląc swoje wyczucie materiałów, kolorów i faktur. Przez krótki czas pracował dla Stelli McCartney w Londynie. W 2006 roku założył własne studio. Od tego czasu projektuje meble, lampy i mniejsze przedmioty dla takich producentów jak Ames, &Tradition, Cappellini, ClassiCon, Dedon, Ligne Roset, Linteloo, Moroso, Pulpo, Rosenthal, Thonet, Wittmann czy Zanotta. Herkner zajmuje się również projektowaniem wnętrz oraz aranżacją wystaw i przestrzeni muzealnych. Jego prace zdobyły liczne wyróżnienia, w tym IF Award, Iconic Award oraz Elle Deco International Design Award (EDIDA). Jako gość honorowy targów imm cologne w 2016 roku, Sebastian Herkner zaprojektował instalację „Das Haus”. W 2019 roku targi Maison&Objet uhonorowały go tytułem „Projektanta Roku”. Bezgraniczne zamiłowanie do tradycyjnego rzemiosła w połączeniu z wyczuciem nowych technologii, prawdziwym talentem do operowania kolorem, autentycznymi materiałami i fakturami; szczera ciekawość innych kultur oraz chęć ich poznawania i łączenia; poczucie odpowiedzialności za ludzi i rzeczy, z którymi się pracuje, a także dbałość o każdy szczegół i etap powstawania wyjątkowego przedmiotu…: od czasu sukcesu stołu Bell Table dla marki ClassiCon w 2012 roku kariera Sebastiana Herknera nabrała tempa, a on sam pozostał wierny swoim zasadom – i sobie. Równowaga i intuicja to kluczowe, stałe elementy jego twórczości, którą postrzega jako nieustanny dialog wykraczający poza granice poszczególnych dyscyplin. W poszukiwaniu niemal zapomnianych technik rzemieślniczych i fabryk o wielowiekowej tradycji – owych „śpiących królewien” świata rzemiosła, które może on na nowo przebudzić – podróżuje w najdalsze zakątki globu. W tym procesie tworzy nie tylko krzesła, sofy, lampy, stoły, wazony czy dywany, lecz cały kosmos, który rzuca nowe światło na to, w jaki sposób przedmioty mogą przemawiać do zmysłów – kosmos, w którym piękno rodzi się z samego procesu twórczego oraz z empatii autora wobec ludzi.